Dat de weg die we stappen belangrijker is dan het doel. Want een doel is een droom met een deadline. En dromen horen geen deadlines te hebben, vind ik. Net zo min als een vervaldatum. Dat de weg zelf de bestemming is, Confucius en Boeddha waren het daarover eens. En nu durf ik het wel es lastig hebben met gezaghebbers van eender welke soort – ook gezaghebbende denkers hebben recht op onze twijfel – maar in deze wijsheid vind ik zelf toch veel waarheid. En rust. Al vind ik het soms moeilijk om er naar te leven, en verleg ik mijn focus zelf nog te vaak naar het doel, het resultaat. Een slaaf van mijn eigen rusteloosheid.

En dan helpt zo’n Antonio Machado, om weer even op de weg te focussen, de ene stap na de andere… Mijn voetstappen zijn de weg.

Caminante no hay Camino

Caminante, son tus huellas
el camino y nada más;
Caminante, no hay camino,
se hace camino al andar.

Al andar se hace el camino,
y al volver la vista atrás
se ve la senda que nunca
se ha de volver a pisar.

Caminante no hay camino
sino estelas en la mar.

Antonio Machado

 

Jouw voetsporen zijn de weg,
wandelaar, niets anders;
er is geen weg, wandelaar,
al wandelend ontstaat de weg.
De weg ontstaat door de wandeling,
maar werp je een blik achterom
dan zie je het pad waar je voet
nooit meer een stap zal zetten.
Er is geen weg, wandelaar,
alleen een schuimspoor op zee.

Vertaling Mariolein Sabarte Belacortu

 

Share on Facebook

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *