Dat mensen soms fenomenale dingen doen voor mekaar, vertelde Ine me vandaag. Zoveel mooie, fenomenale dingen. ‘Als je ziet van hoever ze soms komen, gewoon om er te zijn voor mekaar. Ik ben er hoe langer hoe meer van overtuigd: de mens is in se goed.’ Ine is spiritueel zorgverlener, ze staat mensen bij in hun donkerste, meest kwetsbare momenten.

Ine is zelf één van die fenomenale mensen. En ik heb vandaag heel véél fenomenale mensen ontmoet, op een symposium rond spirituele zorg dat ik mocht modereren. Mensen die elke dag opnieuw proberen om dat waakvlammetje onder uitgedoofde dromen weer zachtjes te doen branden. Soms gewoon door te luisteren, en af en toe een juiste vraag te stellen. Die anderen een reden helpen zien om elke dag weer de nacht van zich af te schudden. En die anderen helpen om rustig en waardig afscheid te nemen van de zekerheid van telkens weer een nieuwe dag. Dat ook. Want dagen zijn eindig. Mensen die een beetje zin helpen zien in het vaak hartverscheurend zinloze. Soms lukt dat, soms niet. Maar dat ze het elke dag weer proberen is fenomenaal. Alleen maar respect voor Ine en haar fenomenale collega’s. Gewoon luisteren en af en toe een juiste vraag stellen. Jullie zijn een inspiratie.

Ik heb ook zo van die donkere momenten waarin ik me afvraag wat in godsnaam de zin is van wat ik doe. Praten en luisteren, een beetje schrijven, hier en daar wat presenteren en modereren. What’s the point? En op dagen als vandaag weet ik het dan weer. Mensen zoals Ine ontmoeten en hun verhalen meenemen, kleine stukjes zin voor onderweg. That’s the point.

Fenomenaal bedankt.

Share on Facebook

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *