Duimdikke tranen biggelen over zijn wangen. Zijn schoudertjes schokken van de opgekropte frustratie. Het hartstochtelijk snikken een teken van bodemloos kinderverdriet. ”Maar maar maar… màma! Ik heb DRIE leuke boeken gezien en ik mag er maar eentje kiezen! En ik kàn niet kiezeu-eu-eu-eu-eun!!!” Ik krijg een krop in de keel van ontroering en trots. That’s my boy!

High on books

Andere ouders glimlachen begripvol (of opgelucht omdat het een keer niet hun kroost is die zich misdraagt, I know the feeling), of ze zijn te druk bezig met het beleven van hun eigen persoonlijk ’boekenbeurscrisismomentje’. Ik glimlach geruststellend terug. Niks aan de hand, we kennen dit, elk jaar hetzelfde liedje, mijn kind is high van de boeken. Liever dat dan dat ie stijf staat van de suiker. Maar het effect is ongeveer hetzelfde. Minder hoge tandartsrekeningen, dat wel.

Ik ken het gevoel zelf maar al te goed. Zie me daar staan, in dat beloftevolle woordenwalhalla, met mijn 500 frank gloeiend van belofte in mijn broekzak. Helemaal hyper van de overdosis leesvoer rondom me. Ik was 12 en ik mocht voor het eerst alleen mijn toertje doen op de Boekenbeurs. En een boek kiezen. Zoveel mogelijkheden, zoveel keuze, ik was bloednerveus en euforisch tegelijk. Dagenlang was ik bezig geweest met lijstjes maken: welke boeken moesten zéker mee naar huis, welke héél zeker, en welke écht absoluut heel heel héél zeker. De breuk waaraan ik me zou heffen een beloning voor zoveel gedisciplineerde voorbereiding. Bibberig van de voorpret had ik alvast een verse plank in mijn boekenkast leeggemaakt en afgestoft. Twee, voor de zekerheid. Klaar voor de buit.

Een hoogstpersoonlijk ritueel

En dan het wrede besef. Dat je met 500 frank geen boekenkast vult, ook niet één plank, laat staan dat je er een hele Boekenbeurs mee opkoopt. Eén boek kon het mijne worden. Dat was het naakte cijfer. Eén boek. Misschien twee, als ik voor twee minder dikke ging. Dat was slikken, en tranen verbijten, en twijfelen, heel lang en veel twijfelen. Om dan uiteindelijk te kiezen. Heen en weer geslingerd tussen opluchting en onzekerheid. Had ik toch niet dat andere….
Maar dat ene boek dat uiteindelijk mijn persoonlijke shortlist haalde, mijn eigen klein Nobelprijsje, dat koesterde ik. Op de tram op weg naar huis haalde ik het minstens vijf of zes keer uit zijn tas, om er verliefd naar te kijken. Mijn nieuwe boek. En al die andere boeken die achterbleven, die had ik ook een beetje van mij gemaakt. Ik had ze bewonderd, besnuffeld, gestreeld en betast. Ik had ze gemarkeerd. Ze stonden dan wel niet in mijn boekenkast, maar het waren mijn boeken, allemaal. Een hoogstpersoonlijk ritueel. Hartje voor de Boekenbeurs. Elk jaar weer.

Mijn buurvrouw Marilyn

Je mag van de Boekenbeurs zeggen wat je wil – ja het eten is er niet veel soeps (het is dan ook een boekenbeurs, geen food festival), ja het is dikwijls filerijden en de parkings staan eivol, nee het Bouwcentrum is geen tempel van gezelligheid, ja Pascale Naessens trekt meer volk dan Kristien Hemmerechts (het is soms meer een food festival dan een boekenbeurs), ja ja ja allemaal waar – maar voor mij is de Boekenbeurs elk jaar weer een feestje. Ik loop er graag rond. Te strelen, te snuffelen, te bewonderen, te betasten. Nog altijd even euforisch als toen met mijn 500 frank op zak.

14650271_1536531553027425_3534951649587379564_n

Op weg naar huis ben ik nog snel es naar mijn eigen boek gaan kijken. Ah ja. Even dag zeggen. Weer even bonden met mijn eigen dromen. We hebben dit jaar een nieuwe buurvrouw gekregen trouwens. Niet van de minste. Marilyn Monroe begod. De eeuwige roem komt dichterbij! We staan al naast Marilyn. 🙂 En al die andere boeken, die heb ik en passant bewonderd, besnuffeld en gestreeld. Ze zijn weer allemaal van mij.

PS Cesar zijn tranen zijn intussen gedroogd. Het ene boek wordt gekoesterd. Ik denk zelfs dat ik hem stiekem heb zien staan snuffelen en strelen. My boy. 🙂

PS2 Ik heb nog geen boek gekocht, ik moet nog es een keertje terug, ik twijfel nog te hard.

Share on Facebook

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *